تبلیغات
به وبلاگ خودتون خوش آمدید! - :: انواع تصاویر سه بعدی ::
به وبلاگ خودتون خوش آمدید!

********* SAEED NOORI ***********

:: انواع تصاویر سه بعدی ::

یکشنبه 18 مهر 1389

نوع مطلب :اطلاعات عمومی، 

:: انواع تصاویر سه بعدی ::
نوع اول: كلمه «سه بعدی» تو فارسی معنای خیلی عامی داره. در اصل ترجمه شده كلمه «3
D یا 3Dimention» بوده به معنای سه بعد.
اونایی كه با كامپیوتر كار میكنن قبلا تصاویر سه بعدی كه مثلا با برنامه‌هایی مثل «3
D Max» ساخته میشه و یا توی اكثر بازیهای امروزی دیده میشه رو دیدن.

این یه تصویر سه بعدیه كه با برنامه «3
D Studio Max» ساخته شده. اگه دقت كنید مثل یه نقاشی معمولی نیست. نور پردازی و سایه دقیق، از خصوصیات این تصاویر سه بعدیه كه در اصل عمق رو به شما القا میكنه.

اینجور تصاویر با اومدن كامپیوترها ساخته‌شدن و خیلی هم محبوب شدن. البته هنوز هم خیلی محبوبند.

راستش رو بخواین این عكسها و تصاویر اصلا سه بعدی نیستن. فقط همونطور كه گفتم با نور پردازی و سایه زنی و با كمك پرسپكتیو، كاری میكنن كه شما عمق تصویر رو حس كنید.

نوع دوم: كلمه سه بعدی توی فارسی به جای كلمات «3
D Stereo» هم به كار میره. این تصاویر رو اگه همینطوری نگاه كنید، سه بعدی نمیبیند. بجاش یه سری شكل كوچیك یا نقطه درهم میبیند.
برای دیدن عمق این تصاویر باید با روشهای خاصی بهشون نگاه كرد و یا از عینك مخصوص سه بعدی‌بینی، استفاده كرد.


وقتی كه یاد بگیرید این تصویر رو ببینید. یك دفعه حس میكنید كه مانیتورتون عمق پیدا كرده. یعنی یه صفحه می‌بینید كه رفته عقب و یه گاو وحشی از وسط صفحه زده بیرون.
اینجور تصاویر توی ذهن آدم ساخته میشه و مثل اون تصاویر سه بعدی اول كه گفتم، با كمك نور پردازی و پرسپكتیو عمق درست نمیشه، بلكه با كمك خطای چشم آدم، یا بهتر بگم با كمك قدرت ذهنی آدم ساخته میشن.

برای اینكه بهتر موضوع رو بگیرین، تصویری كه توی ذهن آدم تشكیل میشه رو میشه با این عكس نشون داد.

توی این عكس هرچی سیاهی بیشتر بشه، عمق تصویر بیشتر میشه. یعنی اونجاهایی كه پشت سر گاو سیاه رنگه، عمق خیلی زیادی داره و شما فكر میكنید كه حداقل یه 30 سانتی از صفحه مانیتور اونور تره. و دماغ و پای جلویی گاو كه سفید تره از مانیتور اومده بیرون. ولی شما واقعا عمق رو حس میكنیدها. یعنی حتی می‌تونید حس كنید كه الان میتونید دستتون رو ببرین جلو و بزنیند به دماغ گاوه!!

نوع سوم: نوع سوم تصاویر سه بعدی، در اصل «3
D Stereo Pairs» هستن. كه میشه بهشون «جفت تصاویر سه بعدی» گفت. برای این بهشون میگن جفت تصویر، چون در واقع هم یه جفت تصویرن.

كاری كه ذهن آدم برای سه بعدی دیدن این تصاویر انجام میده، در اصل همون كاریه كه در واقعیت میكنه و شما عمق تصویر رو حس میكنید. برای این دوتا تصویر وجود داره، چون آدم دوتا چشم داره.
در اصل موقع عكسبرداری اومدن یه دوربین گذاشتن جای چشم راست و یكی جای چشم چپ. و بعد این دوتا تصویر رو گرفتن. با یه حقه‌كوچیك به ذهن میشه كاری كرد كه فكر كنه واقعا عكس چپ رو چشم چپ دیده و عكس راست رو چشم راست.

نوع چهارم: این نوع كه به «
Anaglyph» معروفه (یا بهشون بگین تصاویر آبی- قرمز. یا همون اسم خودش، «آناگلیف» رو بكار ببرین).

برای دیدن این تصاویر باید یه عینك ساخت. ساختش خیلی سادس، كافیه یه تیكه طلق قرمز روی چشم چپ گذاشت و یه تیكه طلق آبی روی چشم راست. اینطوری بدون هیچ زحمتی میشه تصاویر رو سه بعدی دید.

این تصاویر رو میشه خیلی ساده دید و تقریبا همه میتونن اون رو ببینن. ولی دیگه اون حالت رنگی بودن كامل تصویر از دست رفته.



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


فهرست وبلاگ
پیوندهای روزانه
طبقه بندی
آرشیو
نویسندگان
پیوندها
صفحات جانبی
نظرسنجی
    نظرتان را بگویید



آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو
آخرین پستها
اَبر برچسبها